بهروز رضوی، گوینده نامآشنا و خوشصدای رادیو که سالها صدایش قصه شب بسیاری از شنوندگان رادیو تهران بود، لحظاتی پیش درگذشت. خبر درگذشت او، یاد و خاطره صدای ماندگارش را زنده کرد. رضوی همیشه به این نکته تاکید میکرد که اگر عقل و تجربه امروز را داشت، هرگز به تلویزیون نمیآمد. او معتقد بود که یک گوینده حرفهای و موفق نباید خودش را در برنامه به رخ مخاطب بکشد و باید تمام تمرکزش روی متنی باشد که اجرا میکند. از دیدگاه او، شنونده نباید گوینده را حس کند و گوینده در جایی موفق است که خودش را حذف کند؛ زیرا اگر تواناییهای خود را به رخ مخاطب بکشد، مزاحم درک سالم و بیواسطه مطلب میشود. این دیدگاه او، به ویژه برای گویندگان جوانتر، حاوی نکتهای کلیدی در راستای حرفهایگری در عرصه اجرا و گویندگی است و میراثی ارزشمند در این حوزه به شمار میرود.
🤖این خلاصه با هوش مصنوعی تهیه شده