کارنامه فضایی ایران نشان می‌دهد که هسته اصلی پیشرفت بومی در دو دهه گذشته بر دوش میکروماهواره‌ها شکل گرفته است؛ ماهواره‌هایی که از «امید» و «رصد» تا «نور»، «ثریا» و «مهدا» ستون فقرات برنامه فضایی بوده‌اند.
اکنون شواهد از گذار به مینی‌ماهواره‌های عملیاتی حکایت دارد؛ پرتاب و توسعه ماهواره‌هایی مانند «پارس-۱»، «پایا»، «ظفر-۲» و «ناهید-۲» نشان می‌دهد صنعت فضایی به سمت مأموریت‌های کاربردی‌تر در سنجش از دور، مخابرات، پایش سرزمینی و مدیریت بحران حرکت کرده است. در کنار این روند، برنامه فضایی به سمت نانوماهواره‌ها و منظومه‌های فضایی نیز رفته است.
پروژه‌هایی مانند منظومه «شهید سلیمانی»، «هاتف»، «کیهان» و ورود بخش خصوصی با ماهواره‌هایی چون «هدهد» و «کوثر» مسیر آینده را نشان می‌دهند؛ صنعت فضایی ایران در نقطه‌ای ایستاده که غلبه میکروماهواره‌ها حفظ شده، اما طلوع مینی‌ماهواره‌ها آغاز شده است.
🤖خلاصه با هوش مصنوعی تهیه شده —تحریریه پالس ایران