این مقاله به بررسی یکی از چالش‌های فرهنگی جامعه ایرانیان خارج از کشور می‌پردازد: ضعف مهارت گفتاری در زبان فارسی میان نسل دوم. با وجود آنکه این افراد فارسی را متوجه می‌شوند، اما در پاسخ از زبان کشور میزبان استفاده می‌کنند. این امر به ویژه در گفتگو با پدربزرگ و مادربزرگ‌ها که به فارسی صحبت می‌کنند، مشهود است.

مهم‌ترین نشانه این چالش، ناکافی بودن واژگان فارسی برای بیان مفاهیم انتزاعی مانند اضطراب، روابط عاطفی، سیاست یا آینده است. این کمبود واژگانی منجر به این می‌شود که آنان گفتگوهای عمیق را به زبانی غیر از فارسی انجام دهند که نتیجه آن، فاصله گرفتن تدریجی از زبان و در نتیجه فرهنگ ایرانی است. مقاله به دنبال واکاوی دلایل و پیامدهای این پدیده در میان ایرانیان نسل دوم است.

🤖خلاصه با هوش مصنوعی تهیه شده —تحریریه پالس ایران