این یادداشت استدلال می‌کند که نظم امنیتی کلاسیک مبتنی بر بازدارندگی و موازنه قوا، در عصر ژئواکونومی و رقابت زنجیره‌های تامین، توان مدیریت مخاطرات خلیج فارس را ندارد. سه سناریو برای آینده منطقه ترسیم می‌شود: گرایش جنوب خلیج‌فارس به پیمان‌های دفاعی با آمریکا و عادی‌سازی روابط با اسرائیل، تشدید منازعات و جنگ همه‌علیه‌همه، و شکل‌گیری نظام «امنیت شبکه‌ای» مبتنی بر بی‌طرفی فعال و مدیریت مشترک ریسک.

نویسنده با استناد به داده‌های تجاری امارات-اسرائیل و شاخص‌های آسیب‌پذیری کشورهای منطقه، نشان می‌دهد که سناریوی دوم محتمل‌ترین وضعیت کنونی است. با این حال، وی بر ضرورت و امکان‌پذیری سناریوی سوم به‌عنوان راه‌حل پایدار تاکید می‌کند.

🤖خلاصه با هوش مصنوعی تهیه شده —تحریریه پالس ایران