در معماری سنتی خانه‌های تهران، آشپزخانه آخرین بخشی بود که تکمیل می‌شد و تعبیه جای اجاق نیز به عنوان آخرین کار معمار انجام می‌شد. این رویه یک رسم خاص را دنبال می‌کرد: اولین آتشی که در خانه روشن می‌شد، باید برای پختن «ولیمه» یا جشن ساخت خانه می‌بود.

این رسم نشان‌دهنده اهمیت نمادین آتش و غذا در فرهنگ ایرانی است. تکمیل آشپزخانه در انتهای کار، به منزله آماده‌شدن خانه برای سکونت و آغاز یک زندگی تازه بود. این جزئیات معماری، بازتابی از باورها و آداب اجتماعی مردم تهران در دوران گذشته است.

🤖خلاصه با هوش مصنوعی تهیه شده —تحریریه پالس ایران