دریاچه آرال که بین قزاقستان و ازبکستان قرار داشت، زمانی چهارمین پهنه آبی درون‌سرزمینی بزرگ جهان بود. اما طی شش دهه گذشته، انحراف گسترده آب رودخانه‌های تغذیه‌کننده آن برای آبیاری مزارع پنبه، این دریاچه را تقریباً به‌طور کامل خشک کرد و دشتی نمکی به وسعت کشور ایرلند بر جای گذاشت.

نابودی آرال تاکنون بیشتر به‌عنوان یک فاجعه زیست‌محیطی و انسانی شناخته می‌شد، اما پژوهشی تازه نشان می‌دهد که این رویداد به یکی از عوامل قابل توجه در تشدید تغییرات اقلیمی تبدیل شده است.

🤖خلاصه با هوش مصنوعی تهیه شده —تحریریه پالس ایران