شهرکرد - ایرنا - روزگاری گیوه ملکی، کفش عشایر و مردمی بود که از کوه‌ها و صخره‌های زاگرس عبور می‌کردند تا به ییلاق و قشلاق برسند؛ یک جفتی بدون چپ و راست رایج، هم خنک و بادوام، اما امروز در چهارمحال‌ و بختیاری دیگر مثل گذشته نه استادکارانی برای آموزش فعالند و نه مشتریانی برای خرید وجود دارد، بازماندگان این حرفه در استان، تابستان‌ها اندک می‌فروشند و زمستان‌ها تعمیر می‌کنند، دانش فنی این هنر در حال فراموشی بین نسلی است و طرح احیای این صنعت دست هم در انتظار تامین اعتبار است.

🤖خلاصه با هوش مصنوعی تهیه شده —تحریریه پالس ایران