سینمای ایران در دهه ۹۰ میلادی شاهد تغییر رویکردی در به تصویر کشیدن «امام خمینی» بود، به‌ویژه در ژانرهای اجتماعی، تاریخی معاصر و دفاع مقدس. پیش از این دهه، حضور «امام» در آثار سینمایی بسیار محدود و بیشتر به صورت اشاراتی ظریف از سوی کارگردانانی مانند ابراهیم حاتمی‌کیا در فیلم‌هایی چون «از کرخه تا راین» و «آژانس شیشه‌ای» بود. با شکل‌گیری یک جریان سینمایی نوین در نیمه اول دهه ۹۰، فضا برای نمایش پررنگ‌تر و مستقیم‌تر شخصیت «امام» در سینما فراهم شد. این رویکرد جدید منجر به حضور برجسته‌تر «امام» در آثار شاخص تاریخی و دفاع مقدس گردید، به طوری که روایت قصه‌های جنگ و تاریخ انقلاب بدون حضور یا تأثیرگذاری ایشان دیگر قابل تصور نبود.

🤖این خلاصه با هوش مصنوعی تهیه شده