طبق اصل ۱۷۵ قانون اساسی، سازمان صداوسیما متعلق به نظام جمهوری اسلامی ایران است و با وجود اینکه این اصل به طور مستقیم به انحصاری بودن رسانههای تلویزیون و رادیو اشارهای ندارد، شورای نگهبان سالهاست که تفسیر انحصاری از آن ارائه میدهد. این موضوع سوالی را مطرح میکند که اگر صداوسیما رسانه کل نظام محسوب میشود، چرا در مسائل مهمی مانند مذاکرات هستهای یا سیاست خارجی، مواضعی علنی اتخاذ میکند که گاهی با تصمیمات کلیت نظام در تضاد است؟ این تناقض در رویههای عملی صداوسیما با جایگاه قانونی آن به عنوان رسانهای ملی و حکومتی، همواره مورد بحث و انتقاد تحلیلگران داخلی بوده است. این رفتار صداوسیما در قبال تصمیمات کلان نظام، از جمله مذاکرات، میتواند به ابهاماتی درباره وحدت رویه و انسجام سیاستهای داخلی و خارجی جمهوری اسلامی منجر شود. در چنین شرایطی، چگونگی هماهنگی و همسویی رسانهای که قرار است بازتابدهنده دیدگاههای کل نظام باشد با سیاستهای اعلامی دولت و تصمیمات رهبری، به یک چالش مهم تبدیل شده است.
🤖خلاصه با هوش مصنوعی تهیه شده —تحریریه پالس ایران